Naruszenie dóbr osobistych w Internecie
Zgodnie z art. 23 Kodeksu cywilnego dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Na podstawie art. 24 kodeksu cywilnego ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne.
W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Ponadto, jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
Dla skorzystania ze wskazanych instrumentów ochrony konieczne jest wystąpienie z pozwem do sądu, co implikuje konieczność wskazania imienia i nazwiska osoby, która dokonała naruszenia. Najczęściej dysponentem tych informacji będzie administrator strony internetowej, na której pojawiły się bezprawne treści. W takiej sytuacji wysłanie pisma do administratora strony z żądaniem usunięcia treści naruszających dobra osobiste oraz wskazania danych osoby, która je zamieściła spowoduje w praktyce co najmniej spełnienie pierwszego żądania. Zatem skutek w postaci zaniechania dalszego naruszania dóbr osobistych w postaci utrzymywania treści na stronie www zostanie osiągnięty.
